« وَ إِذْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَ الْفُرْقانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ؛ « 1 » به ياد آر ، هنگامى را كه به موسى كتاب و فرقان ( دلايل و معجزات استوارى كه مىتوان به وسيلهء آنها ميان حق و باطل فرق گذارد ) داديم تا شما ( ملت بنى اسرائيل ) هدايت شويد » . باز تعجب نخواهيم كرد كه قرآن ، روز « بدر » را روز فرقان مىنامد و مىفرمايد : « وَ ما أَنْزَلْنا عَلى عَبْدِنا يَوْمَ الْفُرْقانِ « 2 » » آن پيروزيى كه روز فرقان ( روز جنگ بدر ) نصيب بندهء خود كرديم . چه راهى روشنتر و دليلى استوارتر براى شناسايى حق از باطل است از پيروزى چشمگير جمعيّتى ناچيز و غير مجهز بر گروهى كه از نظر تعداد ، چند برابر سربازان اسلام بوده و با آخرين سلاح روز ، خود را مجهز كرده بودند « 3 » ؟ تنها چيزى كه توانست كمبود نيروى اسلام را جبران و جايگزين قدرت مادى و سلاح برّندهء دشمن كند ، همان قدرت معنوى و ايمان سربازان رزمندهء اسلام به هدفى كه در راه آن نبرد مىكردند بود . روى اين بيان ، كتاب آسمانى ما « قرآن » ، بزرگترين « فرقان » و وسيلهء تشخيص حق از باطل است و از روز نزول آن ، بيش از چهارده قرن مىگذرد كه از روز نخست ، مردم جهان را به مقابله و

--> ( 1 ) . بقره ( 2 ) آيهء 53 . ( 2 ) . انفال ( 8 ) آيهء 41 . ( 3 ) . سيرهء ابن هشام ، ج 1 ، ص 617 .